Lang geleden dat ik nog een berichtje gepost heb, maar dat komt omdat ik een hele week op reis geweest ben!
De laatste week van maart had ik paasvakantie, en kon ik dus eindelijk gaan reizen.
Bolivia is een prachtig land, het hart van 'Pacha Mama', en het zou echt zonde zijn om de natuur niet te ontdekken.
Want er valt hier heel wat te ontdekken! Ik heb nog nooit zo een divers landschap gezien. Als ik even wegkeek en dan weer terug, leek het helemaal veranderd!
We waren met een groepje van 6 die vrijdagnacht naar La Paz zouden vertrekken, en van daaruit begon onze reis. Maar al snel werd duidelijk dat als je op reis gaat in Bolivia, je je ofwel op alles moet voorbereiden, ofwel helemaal niet. We hadden voor deze week slechts één ding voorbereid, de bustickets van Cochabamba naar La Paz, en dat ging al niet door. Door rotsblokken onderweg reden er geen bussen meer richting La Paz. De eerste tegenslag van de vele, het avontuur was nog maar net begonnen!
Zaterdagochtend zijn we vroeg vertrokken en in de avond kwamen we aan in La Paz. Tot grote vreugde zijn we aan voetbalkaartjes geraakt (Argentina-Bolivia) en konden we met een gerust gevoel gaan slapen.
De volgende dag vertrokken we richting Copacabana, een gezellig toeristisch stadje aan het Titicacameer.Hier zou ik echt enkele dagen kunnen verblijven, ver weg van alle drukte uit de stad! We namen de boot naar Isla del Sol en daar zag ik echt de mooiste zonsondergang ooit! Het was een lastige tocht om op het topje van de berg te geraken, maar eens ik daar stond was ik het allemaal vergeten. Wat een rust, wat een kalmte! Alles was muisstil, enkel de golven van het meer kon je horen. Alsof de aarde ademde en zachtjes in slaap viel. Ze zeggen dat je op die plek de energie van de aarde kan voelen. Waar je ook aan denkt, wat er ook maar op je maag ligt, je vergeet het in die enkele minuten dat de zon onder gaat!
Dinsdag moesten we om 16u in La Paz zijn voor de voetbalwedstrijd. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan! Door een staking en blokkades, reden er geen bussen meer van Copacabana naar La Paz. We vertrokken vroeg in de ochtend om naar de grens van Peru te wandelen. Na bijna twee uur stappen kwamen we eindelijk aan de grens. Onderweg kwamen we nog veel backpackers tegen, wat het een stuk aangenamer maakte! In Peru namen we een taxi naar een ander dorpje aan de grens, en van daaruit konden we een bus nemen naar La Paz, van een Peruviaanse busmaatschappij. Uiteindelijk moesten we in La Paz nog een bus boeken richting Uyuni voor de volgende dag en... die zaten allemaal vol! Toen was onze vrolijke bende ver te zoeken... Maar in Bolivia is alles mogelijk en na wat onderhandelen konden we toch 4 plaatsjes versieren op 2 verschillende bussen.
Naar het stadion dan! Net op tijd aangekomen. Wat een feest was het daar, zeker toen de Bolivianen scoorden. Het werd uiteindelijk 1-1, de Argentijnen zagen duidelijk af op een hoogte van meer dan 4000 meter!
Na de wedstrijd begon het tweede deel van de reis. Met nog 4 mensen gingen we drie dagen naar Salar de Uyuni, de zoutvlakte in de altiplano van Potosi. Het werd een schitterende reis door de woestijn! Met een jeep reden we naar allerlei prachtige plaatsen. Natuurlijk de witte zoutvlakten met de staalblauwe lucht erboven, alsof je in de hemel bent, maar ook de gekleurde meren! Er is een geel, rood, groen en wit meer. De kleuren ontstaan door de wind die mineralen in het meer doet botsen of door rode algjes. Op de meren vind je de flamingo's terug. Ik vond het zo een verrassende locatie voor flamingo's! Echt straf wat voor wonderen er verborgen liggen op zo een afgelegen plekken! Wat zou de eerste mens gedacht hebben die dat zag? Ook zijn we naar de geisers gaan kijken en hebben we gezwommen in een hot spring. Temperatuur buiten was onder 0, maar in het water een lekkere 35°. We hebben overnacht in een zouthotel en in een huisje ergens in de woestijn. De mensen hadden maar een uurtje elektriciteit per dag en geen stromend water! Moe maar voldaan boekten we vrijdagavond een bus naar Cochabamba.
Deze week heb ik dus elke avond ergens anders geslapen, het was echt 'snelreizen' dat we gedaan hebben! Maar een week is dus veel te kort om alles te bewonderen. Ik hoop nog in het Amazonewoud te kunnen komen, maar dat zal niet meer lukken. We gaan nu in een rechte lijn terug naar België, nog één maand...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten